Gatunki bażantów

BAŻANT HIMALAJSKI

Catreus wallichii

Inna polska nazwa; bażant walicha
Nazwa angielska; cheer pheasant
Nazwa niemiecka; wallichfasan
Nazwa rosyjska; Фазан чир
Podgatunki; nie
Występowanie; od Afganistanu do Nepalu, tereny górzyste porośnięte lasami. Gatunek w naturalnym środowisku bardzo rzadko spotykany. Obecnie trwa program wprowadzania tego gatunku do środowiska naturalnego.
Krótki opis; często spotykany w hodowlach. CITES A (WE) nr 865/2006 ZAŁĄCZNIK X. Młode trzeba obowiązkowo obrączkować. Obrączki rozmiar 14.
Rozmnażanie; łatwy w hodowli, monogamiczny, w pierwszym roku się rozmnaża. Rodzice razem opiekują się pisklakami. Gniazdo to dołek wykopany w ziemi.
Ilość jaj; 9-12
Czas wysiadywania; 26 dni

Moje doświadczenie:
Pierwsze bażanty himalajskie nabyłem w 1998 roku. Jest to bażant bardzo łagodny i nie miałem z nim problemu.
W 2009 roku miałem dwa pisklaki. Pisklaki są bardziej podobne do piskląt perliczki niż do piskląt bażanta. Jedzą dużo zieleniny, wskazany jest wybieg z zieloną trawą. Młode pisklaki są bardzo wrażliwe na stres.
Pokarm i warunki takie same jak dla innych bażantów. Nasze zimy znosi bez problemu.