Gatunki bażantów

Bażant ognisty

Lophura ignita

Inna polska nazwa; kiściec ognisty
Nazwa angielska; crested fireback
Nazwa niemiecka; feuerruckenfasanen
Nazwa rosyjska; Красноспинный Куриный Фазан
Podgatunki;
Lophura ignita ignita kiściec bornejski południowe Borneo
Lophura ignitarufa wielot na Półwyspie malajskim i część Sumatry. Na fotografii obok samiec tego podgatunku.
Lophura ignita nobilis kiściec bornejski północne Borneo
Lophura ignita macartneyiw południowo-wschodniej Sumatrze
Występowanie; Indonezja, Malezja, Borneo, Sumatra tropikalne
lasy, populacja spadkowa ze względu degradacji środowiska.
Krótki opis; często spotykany w wolierach.
Rozmnażanie; monogamiczny, w drugim roku. Polsce udało
się rozmnożyć niewielu hodowcom. Ciężko jest spotkać samca, który by krył samice i był płodny.
Ilość jaj; 4-8
Czas wysiadywania; 24 dni
wymiary i różnice poszczególnych podgatunków;
ignita Długość: 560-570 milimetrów; skrzydło: 234-254 mm; ogon: 156-177 mm; stęp: 76 milimetrów. Podobny do nobilis tylko znacznie mniejszy, sterówki w ogonie pomarańczowo - żółte, pierś czerwona, nogi blado szare.
rufa Długość: 650-700 mm; skrzydło: 270-300 mm; ogon: 265-295 mm; stęp: 100-110 milimetrów. sterówki w ogonie białe, pierś fioletowa z licznymi kreskami białymi, nogi czerwone, podgatunek dość agresywny.
nobilis podobny do ignita , ale większy. Samiec - skrzydło: 280-293 mm; ogon: 254-285 mm; samica - skrzydło: 252 mm; ogon: 180-166 mm. Największy z podgatunków, kolorem upierzenia podobny do l.i.ignita.
macartneyi Skrzydło: 270-300 milimetrów. Pierś czerwona, sterówki biało z lekkim nalotem żółtym
Status w Hodowli ptaków ; podgatunki ignita i nobilis są dość często spotykane w hodowlach, najrzadziej spotykanym podgatunkiem jest macartneyi

Moje doświadczenie:

Ten podgatunek rufa nabyłem w 2000 roku a rok później podgatunek ignita. Jest to bardzo pięknie upierzony bażant. Ten gatunek ma wymagania, co do zimowania. W pierwszym roku temperaturę musi mieć powyżej zera i bez przeciągów. Ja trzymałem pod sztuczną kwoką w osłoniętej wolierze. Drugą rzeczą bardzo ważną jest żeby nie chodziły po śniegu nawet dorosłe, bo sobie paluszki odmrożą. Po pierwszym roku trzymałem w wolierze zewnętrznej, tylko osłoniętej od wiatru i przeciągów, a nawet w pomieszczeniu. Pochodzą z Indonezji, Malezji i Borneo i na pewno nie lubią naszych surowych zim. U mnie samice już w drugim roku położyły jaja i tak niosą, co rok. Jedna samica składa od 6 do 14 jaj a w tym roku (2005), samice zniosły tylko po jednym jajku. Nie wiem, jaka jest przyczyna, bo jaja są czyste po obu samcach. Bażant ognisty jest bardzo skryty na dużej wolierze zawsze chowa się w cieniu innych krzewów nie lubi odkrytych przestrzeni, nie wchodzi w wysoką trawę. Podgatunek rufa jest bardzo agresywny nawet do ludzi (może tylko u mnie) i trzeba uważać na niego, ponieważ ma duże ostrogi. Nigdy nie miałem problemów zdrowotnych i wychowawczych z tym gatunkiem. Podgatunek macartneyi jest bardzo rzadko spotykany, zdjęcia l.i.macartneyi i l.i.nobilis są zrobione w hodowli u kolegi. Są to jedne z najładniejszych bażantów, tylko szkoda że je tak ciężko rozmnożyć i maja takie wymagania.