Strona Główna O mnie Gatunki bażantów, opisy Moja woliera Woliera Pożywienie Warunki Informacje Choroby Inkubacja Głuszce, cietrzewie, pardwy, kuropatwy, przepióry, ułary Kury ozdobne Fotografie Fotografie 2010 Fotografie 2011 Aktualnie w Hodowli Kontakt Linki tragopan

Indyk dziki (Meleagris gallopavo)

Inna nazwa polska; indyk amerykański, kanadyjski
Nazwa angielska; Wild turkey
Nazwa niemiecka; Truthuhn
Nazwa rosyjska; Индейка
Podgatunki:
Meleagris gallopavo sylvestris – wschodnia część USA od Maine i jeziora Ontario po Południową Dakotę i północny Teksas.
Meleagris gallopavo osceola – Floryda, Luizjana i Południowa Karolina.
Meleagris gallopavo intermedia – wschodni Meksyk, zachodni i środkowy Teksas, Oklahoma i Kalifornia.
Meleagris gallopavo mexicana – zachodnie Sierra Madre i Kalifornia.
Meleagris gallopavo merriami – zachodnia część USA.
Meleagris gallopavo gallopavo – zamieszkiwał wulkaniczny płaskowyż na północ od miasta Meksyk, obecnie prawdopodobnie wymarły, jednak wywodzący się od niego indyk domowy (M. g. gallopavo var. domesticus) jako ptak hodowlany spotykany jest na całym świecie.
Występowanie; Ameryka północna
Status w Hodowli ptaków; rzadko spotykany w hodowli.
Krótki opis; Duży ptak, Długość ciała ok. 90-125 cm, masa ciała od 3kg. do 12 kg.
Rozmnażanie; w w pierwszym roku, poligamiczny
Ilość jaj; 6-12 jaj
Czas wysiadywania, inkubacja; 26-28 dni
Pożywienie; przeważnie różne części roślin, owoce, nasiona i rożne drobne owady. W hodowli jedzą ziarna zbóż
Moje doświadczenie: W hodowli nie ma z nimi problemów. Dzikie indyki są odporne na nasze zimy. Pisklęta są bardziej odporne na choroby, temperatury niskie i rosę.

indyk indyk/indyk_amerykanski.jpg dzikie indyki indyk kanadyjski dzikie indyki indor meleagris gallopavo meleagris.gallopavo indor indor